Dimri i vitit 1934 ishte një nga më të ashpërit që kishte përjetuar qyteti i Clevelandit, në Ohio të SHBA-së. Në kulmin e krizës ekonomike, shumë familje nuk kishin para as për të blerë dru zjarri, ndërsa temperaturat nën zero kërcënonin jetën e të moshuarve dhe fëmijëve.Mes tyre ishte edhe 12-vjeçari Henry Mills. Kur pa se fqinjët e moshuar, familja Carter, kishin mbetur pa dru, ai mori sëpatën, preu dru nga oborri i familjes së tij dhe i ngarkoi në një karrocë të vogël. Duke ecur nëpër borën e thellë dhe duke përballuar të ftohtin e acartë, ai ua çoi drutë për t’u siguruar që të kalonin natën të ngrohtë.Gjatë rrugës, Henry pa edhe familje të tjera që po përballeshin me të njëjtën gjendje. Pa hezituar, ai ndau ngarkesën e tij mes disa shtëpive, në mënyrë që secila të kishte mjaftueshëm dru për të përballuar natën.Veprimi i tij preku gjithë lagjen. Banorët, të frymëzuar nga shembulli i një fëmije, nisën të ndihmonin njëri-tjetrin, duke krijuar një zinxhir solidariteti në një nga periudhat më të vështira të historisë amerikane.Henry Mills nuk kërkoi kurrë lavdi apo mirënjohje. Ai donte vetëm që askush të mos mbetej në të ftohtë. Historia e tij mbetet një dëshmi se humanizmi nuk matet me moshën apo pasurinë, por me gatishmërinë për të ndihmuar të tjerët në momentet kur kanë më shumë nevojë.
Ky djalë 12-vjeçar që ngrohu një lagje të tërë me humanizmin e tij
