Pyetja, sipas analizave të tyre, është nëse ky zhvillim i motit mund të jetë një ndërhyrje kalimtare ballkanike, me një fluks të shpejtë ajri të ftohtë jetëshkurtër, apo një ndryshim më i strukturuar, i mbështetur nga një “pelerinë” anticiklonike e aftë për t’u forcuar përgjatë boshtit meridian.
Meteorologët italianë theksojnë se zhvillimi meteorologjik i pritur rreth mesit të janarit duket se përvijon një skenar veçanërisht interesant , i cili ka tërhequr një farë konvergjence midis modeleve kryesore fiziko-matematikore.
Ky përafrim i rrallë midis parashikimeve sugjeron se ne mund të përballemi me një ndryshim të rëndësishëm nga faza e fundit e karakterizuar nga perëndimore, temperatura të buta dhe një klimë e përgjithshme e ndryshueshme. Parashikimet aktuale tregojnë një model atmosferik në shkallë hemisferike që mund të materializohet midis 12 dhe 13 janarit . Modeli evropian, në veçanti, nxjerr në pah një aluzion të një ” çarjeje ” të vorbullës polare, një fenomen që përfshin copëzimin e rrjedhës zonale dhe hap rrugën për një dinamikë më jugore.
Ky proces mund të jetë vendimtar në bllokimin e rrjedhës së Atlantikut dhe formimin e një sistemi të mbyllur me presion të ulët (cut-off) mbi Mesdhe. Një konfigurim i tillë, i lidhur me rrymat lindore me origjinë kontinentale , do të përfaqësonte një ndërprerje të qartë në krahasim me tablonë e fundit meteorologjike. Për adhuruesit e kushteve të ftohtit dhe dimrit, thonë meteorologët italianë në Meteoëeb.eu, ky zhvillim mund të shënojë një hap të madh përpara.
